Verblind door de zon in m'n gezicht. Een roep, een roep naar mij? Ik loop door, maar het houdt aan. ''Hello my friend', 'where are you from?!'. 'Where are you going??', 'My friend! Cheap Cheap' ,'Boom Boom, pingpong show!' Het gaat maar door, galmt door mijn hoofd. Overal om me heen hoor ik nu de stemmen op me inbeuken. Ik hoor mezelf antwoorden maar het helpt niet. No thanks, thank you. Het gaat maar door, maar ik wil het niet. Ik schreeuw nu tegen ze!!
Plots zit ik weer in me kamer, zwetend en buiten adem...
Opeens weet ik het, ik word Tuk Tuk-driver.

Phnom Penh, Cambodja
Na onze tocht op de 'fastboat' komen we in snikheet Phnom Penh. Het constante harde geluid van de boot suist nog lekker door als we uitgestapt zijn. Bij de kade worden opgewacht door een bataljon Tuk Tuk-drivers. We lopen maar een kant op weg uit de drukte en uiteraard komt er een Tuk Tuk chauf achter ons aan. Hij vertelt waar we heen moeten maar kunnen niet die kant op vanwege iets met de koning en dat alles afgezet is. We hangen maar gewoon de domme toerist uit en lopen maar gewoon dwars door alle militairen afzettingen heen, als je eenmaal 3 meter door de afzetting bent roepen ze nog wel maar laten ze je vaak toch maar doorlopen. We weten nog niet echt wat er gaande is, maar het moet iets groots zijn, overal staan mensen te kijken staan politie auto's en lopen militaire met veel te grote geweren. Even later horen we dat het koninkje (3 maanden geleden overleden) begraven wordt in de aankomende 4 dagen, de dagen dat wij er zijn:). De volgende dag is er vanaf 6 uur sochtends iets dat tot 11 uur duurt. Rond 10 uur geven we acte de présence, maar helaas is alles al voorbij. Na ons ontbijt zien we veel mensen weer naar het plein lopen. Blijkt dat de optocht van vanochtend nog een keer dunnetjes word overgedaan. Dus daar zitten we dan tussen rouwende Cambodjanen, beetje foto's te nemen. De volgende 2 bloedhete uren gaat een stoet aan mensen voorbij, allemaal in speciale kledij en uniformen. Uiteindelijk ook de wijlen koning in een gouden kist op een goud geschilderde wagen.
Na de uitvaart bezoeken we nog een markt en koopt Frank een nieuwe camera, de andere heeft zijn werk erop zitten na 7 jaar trouwe dienst. Tevens nog een tempel bezocht. De volgende dagen zijn we ons gaan verdiepen in het brute verleden van Cambodja, namelijk het tijdperk van de Khmer Rouge (1975-1978). Onder leiding van Pol Pot werd het land keihard in z'n greep gehouden. Met krankzinnige ideeën werden intelligente mensen (dit houdt ook in mensen met een bril...) en zogenaamde vijanden van het regime afgevoerd naar gevangenissen en vermoord. 1/4 van de bevolking is in die korte tijd omgekomen.
Wij gaan eerst op bezoek bij een tot gevangenis omgetoverde school waar ongeveer 22.000 mensen werden afgevoerd naar een nabijgelegen killing field, één van de 300 ongeveer. Toen de gevangenis werd opgeheven, waren er nog 7 overlevenden. De rest was doodgemarteld, of na een gedwongen bekentenis voor iets wat ze niet hadden gedaan afgevoerd naar de killing fields. Al met al behoorlijk indrukwekkend. Als we de dag erna ook de killing fields bezoeken, hebben we een goed beeld van alle verschrikkelijke dingen die hier zijn gebeurd. Een onderdeel van de tour is een boom naast een massagraf. Tegen deze boom werden baby's doodgeslagen en in het gat ernaast gegooid... Als we daarna terug naar huis gaan, vraagt onze chauffeur of we nog even lekker willen schieten met bazooka's of AK47's. Vandaag even niet...

Kampot
Joris heeft even research gedaan in een van de reisverslagen op internet en een leuk plekkie gevonden. Als we aankomen staan er uiteraard weer Tuk Tuk's klaar enpang, daar gaan we weer. Alleen dit keer verlaten we het stadje, slaan 4 km later een landweg in en stuiteren richting ons guesthouse in the middle of nowhere. Het is een heerlijke plek tussen mooie natuur en langs een riviertje. De hele dag klinkt er reggae en het Franse stel die het runt blowt zich een Franse slag in de rondte. Overal lopen gekko's en we zien zelfs een vuurvlieg. Allemaal heel relaxed. We fietsen even door de omgeving naar het dorp, langs allerlei hutjes. Even eten in de stad en in het pikke donker terug. Gelukkig vinden we het landweggetje en hangen we even later heerlijk in een stoel. Overdag doen we een tour met een Tuk Tuk door de omgeving langs zoutvelden, peperplantages, een grot met guide (een jochie die al 10 minuten achter ons aan fietste en echt goed Engels spreekt). Voor een dollar helpt hij ons door de grot. Ook nog een dollar voor de zaklamp. En een dollar entree:) Alles hier in Cambodja kost 'One Dollar'. Daarna door naar Kep, voor de bekende krab. Veel werk, maar het smaakt inderdaad lekker zo aan de zee terwijl we zien hoe de krab wordt gevangen. Vervolgens nog een kano gepakt en gepeddeld door en langs een mangrove.

Sihanoukville
Dit stadje is helemaal gericht op het toerisme. Iedereen komt er voor een paar lekkere dagen aan het strand en de feestjes. Dus overal zijn barretjes in de stad en langs het water. Savonds zit het strand vol met mensen die een lekkere bbq eten (3 dollar) , honden en met kinderen (5-12 jaar oud) die van alles voor hun ouders verkopen. Dat is een beetje triest om te zien. Ze zien het wel allemaal een beetje als een spelletje maar als ze om 2 uur nog rondlopen is dat toch wel een beetje vreemd. Wat wel opvalt is dat ze echt goed Engels spreken, dus wat dat betreft doen ze het hier goed in Cambodja. Wat ze zoal verkopen zijn bandjes en Romeinse kaarsen. Als we met onze telefoon even het nieuws bekijken, komt er zo een klein menneke bij je liggen en even later zit ie mooi te gamen. Grappig om te zien. Omdat we wel een keer willen snorkelen boeken we een dagtour naar een eiland in de buurt. Met een grote boot varen we een uurtje of 2 voordat we te water kunnen. Even lekker een uurtje snorkelen. Het zicht was niet heel goed, maar evengoed veel kleurrijke vissen gezien, koraal en zeeegels. Vervolgens varen we naar een Bounty eiland waar we een tochtje door de jungle en mangrove lopen. Terugzwemmen naar de boot en nog even van het bovenste dek een paar sprongen wagen. Vervolgens weer terug. Paar biertje boven op het dek, soms is het zo zwaar hier...
De laatste dag hangen we wat rond tot om 7 uur savonds onze nachtbus vertrekt. Heerlijk een paar uur met opgetrokken benen, lepeltje lepetje over een hobbelweg.

Siem Reap
Nadat alle plooien weer uit ons lijf zijn, regelt een moidje voor ons een gezamelijke Tuk Tuk en gaan we samen op zoek naar een geschikte slaapplek. Uiteindelijk vinden we wat en hebben we een ranzige kamer vol vliegen zonder klamboe en zo nu en dan komt er een grote kakkerlak voorbij. Na het inchecken wil de chauf van de Tuk Tuk gelijk wat regelen voor ons bezoek aan de Ankhor Wat tempels. De reden voor alle toeristen om hier neer te strijken. Tijdens het gesprek komt er een gast aan lopen of hij misschien ook mee kan, why not man?!We besluiten eerst maar eens de buurt te gaan verkennen er huren daarom een fiets. Savonds alvast tickets gehaald voor de dag erna, waarmee je tevens die avond de zonsondergang kan bekijken. En natuurlijk waren we niet de enige.Ookkomen wenog even met wat 'monks' in gesprek. Eentje had zelfs Facebook en dus even gegevens uitgewisseld. Die avond zitten we ff gezellig in het guesthouse en blijkt dat de monnik de strandfoto's van de Australische meid zit te 'liken'. Mooi gassie!
Hoewel dit een vakantie is moeten we er zo nu en dan toch vroeg uit. Om de zonsopgang bij de Ankhor Wat te zien moeten we om half 5 eruit. Half verdwaasd scheuren we in het donker richting de tempelcomplexen. En wederom zijn we niet de enige. Vervolgens eindigen we met nog een paar honderd toeristen bij een meertje met daarachter de mooie Ankhor Wat. Een jonge Cambodjaan wijst ons de plek aan waar we het mooiste zicht hebben op de zonsopgang, maar dan moeten we wel naar zijn eettentje komen, 'nummer four'. En hij had gelijk dus na de schitterende zonsopgang, met een prachtige weerspiegeling in het water, schuiven we aan bij tent 4. Na de zonsopgang gaan we verder naar een paar andere prachtige tempels waaronder de 'Tomb Raider' tempel, bekend van de film. Aangezien we wel genoeg hebben gezien van Siem Reap en de tempels besluiten we om de volgende dag met de bus naar Laos te gaan met als eerste stop: Four Thousand Islands, alwaar de zeldzame Irrawaddy dolfijn kan worden gespot en tevens een heel gezellig eilandje ligt, Don Det. Meestal boeken we onze bus een aantal uur van te voren en daardoor bleek helaas dat de bus vol zat. We besloten om naar een tussengelegen plaats op de route te gaan. Met een kleine 4 uur slaap stappen we de bus in en na een paar uur moeten degenen met bestemming Four Thousand Islands overstappen. We vragen toch maar even of er misschien plaats voor ons is en Jawohl! Na wat onderhandelen kunnen we voor een klein prijsje mee. Waarschijnlijk gingen de centen rechtstreeks in de knip van de besteman, aangezien het allemaal een beetje geheim moest en er later een paar gassies de bus instappen die geen plek hebben. Wij weten van nix :)
Bij de grens van Laos kunnen we eindelijk ff de bus uit na ongeveer 7 uur non-stop rijden. Er is een groot grensgebouw in de maak en wij vinden het toilet. De wc zijn net geplaatst, plastic nog om de bril maar alles lijkt te werken. Als we onze handen wassen komt een bouwvakker kwaad aangelopen. Wij weten het al, de toilet spoelde niet door. Snel maar weer de bus in voor de laatste gedeelte van de rit.

Don Det, Laos
Het is al donker als we aankomen in een klein dorpje aan de Mekong. Vanuit hier moeten we met een bootje (dat na elke meter varen meer water in de boot krijgt) richting het eiland. Als we een kleine 10 minuten later aankomen hebben we geen idee waar we heen moeten. We lopen een kant op en zien wat guesthouses die vol zitten. Uiteindelijk vinden we een knappe bungalow vlakbij de rivier. Alweer een lange dag reizen overleefd...
De volgende ochtend zien we voor het eerst hoe alles er uit ziet hier. Tijdens het ontbijt kijken we uit over de Mekong. Long boats varen voorbij en kinderen lopen te klooien in het water. En af en toe drijft er een grote trekkerbinnenband voorbij, met daarop een backpacker met een biertje in z'n hand. Alles is hier heel relaxed op dit eiland. Dat straalt het ook uit. In de ochtend krijgt Joris een paar kado'tjes met wc-papier ingepakt, want Maasie is 26 geworden. Daarna mag hij pannekoek met chocoladesaus voor ontbijt, want ja hij is de jarige job. Wij willen de boel maar weer eens verkennen en dus fietsen we het eilandje rond, langs de hutjes, het water en de aardige mensen hier. Laos begint goed. Daarna over een brug naar het andere eiland om een waterval te bekijken. Ook weer mooi. Dan nog even een paar km fietsen om dolfijntjes te zien. We moeten nog even wachten tot onze kajaktocht de volgende dag, want we zien ze niet. De warme avond eindigt in een van de vele barretjes met bijbehorende buckets en uiteindelijk een kampvuur op t strand. De dag erna gigantische watervallen gezien, mooie natuur, klein dorpje en de dolfijntjes. Als we terugkomen en onze dorst lessen, ziet Joris dat er gevoetbald word op een veldje achter onze bungalow. Omdat we onze conditie natuurlijk op peil moeten houden, gaan we ff kijken of we mee mogen doen. Het blijkt echter dat ze met een verschrikkelijke serieuze competitie bezig zijn en daar hebben ze ons niet bij nodig. 5 min later zijn de mannen klaar en rennen er een stuk of 7 kleine gassies het veld op. Wij besluiten die kleintjes wel even in te maken maar druipen met de staart tussen de benen na 5-3 terug het terras op terwijl we achter ons de kleintjes naar huis zien rennen om daar het grote nieuws te vertellen.

Four Thousand Islands, been there, Don Det!

Thakaek
De reis naar Thakaek vergeten we niet snel. Eerst worden we met een mini-bus naar een local bus gebracht. Onderweg horen we opeens een harde klap. Blijkt dat er een backpack van de auto was gevallen waarnu weinig meer van over is.De lokale bus stopt vrij vaak langs de route. Spullen worden in en uitgeladen en bij elke stop komen dan een stuk of 6 vrouwen in actie. Stokjes met daarop een gebakken kip worden door de open ramen in je gezicht geduwd. Of stokjes met 3 gekookte eieren. Of zakjes rijst met een of andere vage substantie. Zoals wel vaker tijdens de busritten zien we de mooie natuur zich aan ons voorbijtrekken, terwijl verderop een felle oranje bol langzaam achter de horizon zakt.
Even kijken dus, om vervolgens weer verder te gaan in onze boeken. Ondanks een jankende baby is de rit prima en komen we laat aan. Als we gaan eten worden we geholpen door een dronken serveerster die in ons gezicht staat te blerren. Samen met wat andere stelletjes vieren ze Valentijnsdag door straalbezopen te raken. Na 86 keer duidelijk te hebben gemaakt dat we echt niet mee op tafel willen dansen druipen we eenzaam maar met ze tweeën af:)
Sochtends pakken we de mini-bus richting de Kong Lo Cave. Dit is een grot van 7,5 km waar je met een boot doorheen kan varen. Echt bizar hoe groot en hoog de grot was. Na de tour worden we afgezet bij een bushalte zodat we rechtstreeks doorkunnen naar Vientiane.

Vientiane
We komen hier savonds aan na een interessante busrit. Nadat alle plekken in de bus bezet waren, werden er kleine plastic stoeltjes in het gangpad geplaatst zodat alle ruimte benut werd en ook wij konden zitten. Gezellig!
We wilden de dag erna onze visums voor Thailand regelen, maar het was helaas weekend.. Dus sochtends snel een plan B gemaakt. Gelijk weer de bus gepakt naar Vang Vieng omdat we niet zolang in deze stad willen blijven.

Vang Vieng
Korte geschiedenis: Vang Vieng staat bekend om het tuben, dat is met een band op de rivier dobberen. Opzich niet heel interessant, ware het niet dat tot afgelopen jaar langs de hele route drank werd verkocht. Doordat er vorig jaar 27!! toeristen tijdens het tuben zijn overleden, is die tijd nu voorbij.
Het is een klein gezellig stadje midden tussen steile bergen. De eerste avond eindigt in de late uurtjes, even uitslapen en danpang zo'n band in, lekker dobberen. We beginnen om half 2 en half 6 zijn we weer terug bij het stadje. Onderweg nog ff een paar pilsies gedaan, bij een barretje en uit onze eigen voorraad. Erg gezellig met een groepje bekenden. De volgende dag is het tijd om onze visums te regelen, dus weer terug naar Vientiane.

Vientiane
Visums geregeld en de stad bekeken.

Luang Prabang
Hoezeee hoezeee, eindelijk af van de diarree!! Na de Mekong vis die smaakte naar de Mekong zeg maar zijn onze magen al een week flink van slag. Frank is er klaar mee en slikt dan toch maar ff wat Norrit en na nog 2 dagen is het over. Joris vertrouwd nog even op cola en zijn lichaam (en was na 14 dagen ook eindelijk verlost). Het centrum van dit stadje is best mooi, met Franse invloeden en verder elke dag een markt. Hier eten we een soort buffet, wat voor onze magen niet heel erg goed is, maar het was er wel gezellig. Verder kan je wat tempels bekijken. Savonds belanden we in Utopia, gezellige tent vol backpackers. Hier ontmoeten we een paar oude bekenden. Na sluitingstijd gaat iedereen nachtbowlen. Niet helemaal Joris zijn ding, dus als we horen dat er nog een ander leuk feestje is gaan we daarheen. In de buurt van de stad is een hele mooie waterval en dus hebben we die ook nog even bezocht. Op de route ernaartoe ook nog even van wat kleine watervallen gedoken en als tarzan geslingerd aan een touw om vervolgens in ijskoud water te landen. De vertrekdag nog ff een fietsie gehuurd, vogeltjes vrijgelaten voor 'Good Luck' en een heuvel beklommen om wat monnikjes te zien.

Huay Xai: Gibbon Experience
Dit stond al een heletijd omcirkeld in onze lonelyplanets. Huay Xai is een grensplaatsje aan een rivier, waarbij aan de overkant Thailand ligt. Onze laatse stop in Laos en de uitvalsbasis voor de Gibbon Experience! Om half 9 moeten we verzamelen bij het kantoorvoor een introductievideo.Hierin zien we waar ons geld heen gaat (bescherming van het bos door ex-jagers, lokale bevolking etc,) en hoe we veilig moeten zip-linen. We gaan namelijk 3 dagen in de jungle bivakkeren. Met een groep van 14 man rijdenwe binnen 2 uur naar een klein dorpje midden in de jungle. Vanaf daar lopenwe met onze gids nog eenuur voordat de groep wordt opgesplist, Ook spelen we nog ff een potje voetvolley. De ene groep gaat nar treehouse nr. 1 en wij naar nr. 7. Om daar te komen moeten we een flink stuk lopen, met af en toe een zipline. We hebben allemaal een harnas aan en die kunnen weaan een kabel bevestigen.Vervolgens trek je je benen in en pang, daarvlieg je naar de overkant. Het mooie ervan is dat sommige stukken 500 meter lang zijn en 150m hoog. Uiteindelijk komen we uitgeteld bij onze boomhut aan. Een gigantische boom met hoog bovenin een hut van 3 lagen. Ff vliegen om erin te komen en dan heerlijk uitrusten en genieten van het uitzicht. De open douchekijkt uit over de jungle onder ons. Onze gidsen brengen ons avondeten en komen ons sochends ophalen. Savonds ff een kaartje leggen en genoten van de oerwoudgeluiden. Om 7 uur zijn de meeste van ons wakker en luisteren naar het geluid van de Gibbons. Even later zien we ze van boom naar boom slingeren. De dag staat weer in het teken van veel lopen en zip-linen en eindigt weer met een gezellige avond in onze hut. Sochtends weer het tassie ingepakt en pang, terug naar Huay Xai. Een uur later zitten we alweer in de boot richting Thaise grens. Een beladen moment aangezien dit het allerlaatste land is van deze reis. De laatste etappeof misschien wel de 3e helft, aangezienwe bezoek krijgen van de mannen uit Spanpants: Mike, Sander enAppie.

Groetjes van ons!

'We stoppen niet met spelen omdat we oud worden, we worden oud omdat we stoppen met spelen'