80 liter pils, 3 zakken goon,10 kilo noodles en 3 rollen wc papier verder, oftewel we zijn 3 weken verder!

8 dec zijn we vertrokken met het vliegtuig naar Moskou. Daar werden we opgewacht door Dimitriv, die ons naar het hotel bracht. Op de ringweg van Moskou is rechts inhalen, afsnijden of stoppen heel normaal dus het was een geinig ritje.
Hotel was simpel maar prima. Die avond eten vinden was lastig, aangezien het laat was en ons Russisch ophoudt bij 'da' en 'spasiba'. Dus chips en bier werd het alternatief. De volgende 3 dagen hebben we rondgestruind door het mooie centrum, het Kremlin en wat museums bezocht, waaronder een space museum met daarin de opgezette honden die ooit de ruimte in werden geschoten door de Russen. 'Savonds op zoek naar Irish pubs. Man. United - Man. City nog meegepakt. De Russen kunnen geen Engels, lijken erg nors maar kunnen best aardig zijn. De laatste dag moesten we om 20:00 klaar staan voor de transfer naar de Trans-Mongolië express die 21:30 zou vertrekken (1 keer in de week). Om 20:30 was er nog niemand, dus toch maar even bellen. Dimitriv met Russisch accent: 'It's gonna be oké, don't you worry about it, he will be there in 5 minutes'. Dit werden er nog eens 35...toen er een bezweten hard pratende rus binnen kwam rennen, begonnen we ons toch af te vragen of we de trein nog wel zouden gaan halen. Dimitriv had ons de eerste dag namelijk ongeveer 10 keer vertelt dat we moesten zorgen dat we optijd moesten klaar staan voor onze rit naar het station, want als we die zouden missen zou dat een heel gedoe met visums opleveren.
De man seinde dat we zo snel mogelijk z'n auto in moesten. Wat volgde was een dodemansrit door hartje Moskou. Rood was groen, links was rechts en een rem bestond niet meer! 21:20 stonden we voor het station waar hij ons eigenlijk wilde afzetten, maar we wisten totaal niet waar we heen moesten dus hij moest ons daarheen brengen. Waarschijnlijk hing z'n baan hier vanaf want we renden door het station heen, (onze tas met wieltjes heeft zich hier uitbetaald) hij rende langs alle securtiy checks dus dat deden wij ook maar en een paar minuten voor vertrek sprongen we de trein in....

Trans-Mongolië express - deel 1
In de trein aangekomen lopen we gelijk tegen een Australiër aan, Mark. We zouden met hem een coupe delen, maar aangezien de coupe ernaast leeg is, pakken wij deze.
We zitten in een coupe met aan beide zijden 2 bedden boven elkaar. Op de gang zit aan beide zijden een toilet die gesloten zijn tijdens de stops. Verder een kraantje met heet water en de kolenkachel waarmee de wagon wordt warmgestookt.
Onze manager van de wagon, genaamd Shang Sjing, laat gelijk z'n geheime drankhandel aan ons zien. Die avond zitten we met Mark aan de bier en goon (soort wijn) in ons hokje en uiteindelijk ook nog met een Japanner en gast uit Hong Kong tot diep in de nacht. De volgende dag worden we ijskoud wakker. Zal wel normaal zijn denken we. Later blijkt dat de kachel kapot is. De dagen in trein zijn opzich erg relaxed. Overdag beetje naar buiten turen, naar de dorpjes in de middle of nowhere en mooie natuur. Verder boeken lezen die we op de telefoon hebben gezet en om de zoveel tijd thee, koffie of noodles en natuurlijk kaarten. Buiten is de temperatuur -40, tussen de wagons waar je doorheen loop naar het restaurant ook, en in onze coupe bevriest de icetea die voor het raam staat...de trein stopt om de zoveel tijd en als je durf kan je eruit. Alleen geeft de trein geen signaal als ie wegrijdt en soms gaat ie eerder als gepland. Daarnaast is het ijskoud, dus we zijn niet veel eruit geweest. Douchen was ook geen optie en wassen ook niet echt, dus na 4 dagen was t genieten in de coupe;)
Verder op de gang zat trouwens nog een echte 'mongol'. Grote gast, niet te verstaan maar dat maakte hem niet uit want hij bleef maar lullen. In het restaurant kwam hij ff naast ons zitten met een groot glas wodka. vervolgens tikte hij het weg alsof het water was, prima kerel dus!
Tijdens de reis naar Mongolië passeren we 5 tijdzones. Maar de 1e drie dagen leven we nog volgens Moskou tijd en gaan we meestal een uur of 5 slapen. Dus na 3 dagen worden we wakker wanneer de zon alweer ondergaat. De laatste dag proberen we het ritme weer op te pakken, waardoor we uiteindelijk maar 3 uur hebben geslapen als we aankomen in Ulaanbatar, hoofdstad van Mongolie.

Mongolië
De eerste 2 dagen hebben we geregeld dat we in een Gertent mogen slapen. We gingen er eigenlijk vanuit dat dat iets van vroeger was, maar overal buiten de stad zie je die ronde tentjes. 100 meter voor het hotel krijgen we een lekke band. Dus we moesten eruit om de vrouw uit te leggen hoe dat allemaal werkt met 40 graden onder nul. Binnen enkele seconden is je neushaar bevroren en even later is het niet te houden. Maas met z'n lange tenen kan het na 10 minuten niet meer aan en gaat in de auto zitten. Uiteindelijk komen we toch aan. I.v.m. de kou wil de hotelleiding niet dat we in de tent slapen en dus belanden we in het hotel ernaast. Prima, want we willen heel graag douchen. Maar... het water is natuurlijk ijskoud. Uiteindelijk toch maar een koude douche genomen. Die 2 dagen hebben we beetje rondgelopen rond het hotel, met 2 honden van het hotel die meelopen en waarschuwen voor wolven die we later ook tegenkomen. Het landschap is er echt heel mooi, alleen erg koud. Verder hebben we nog een beeld van Chinggis Kahn bezocht, 40 meter hoog met uitkijkpunt, ook heel mooi. Het eten was er trouwens ook dik voor mekaar, 3 keer een flinke maaltijd op een dag met veel vlees. Dat was wel ff nodig na die treinreis.
De volgende 2 dagen in de hoofdstad kunnen we kort over zijn. De stad is smerig, veel smog, weinig te zien en gevaarlijk met verkeer. Zebrapaden en stoplichten doen ze niet aan. We waren blij dat we weg konden.

Trans-Mongolië express - deel 2
Het tweede deel van treinreis was een stuk beter geregeld. Binnen was het zelfs heet, trein was netjes en uitzicht interessanter. We komen na anderhalve dag aan in Beijing. Samen met Mark gaan we een hostel zoeken. Hij heeft al iets geboekt en wij hebben een goeie op t oog daar vlakbij. Dus met de taxi erheen, prijs afgesproken vooraf en toch afgezet :), maar uiteindelijk met wat hulp van iemand op straat ons hostel gevonden. Vervolgens tas neergegooid op bed en even lekker een biertje drinken in onze bar. Uiteindelijk hele avond gezeten met 2 Amerikanen en Mark. Ook gelijk een tour naar de Chinese muur geregeld voor de volgende dag. Dat was een goeie keus want we hadden schitterend weer. Koud maar geen wind. Die muur is heel mooi om op te lopen, schitterend uitzicht. Geinig is dat naast de muur heel veel kraampjes staan met allerlei spullen voor toeristen en zelfs een Subway (de broodjeszaak). Nog mooier was de terugweg van de muur. Heen gingen we met een stoeltjeslift. Terug met een rodelbaan!
De dagen in Beijing waren behoorlijk volgepland. Van de verboden stad, het plein van de hemelse vrede, heel wat tempels, parken en het olympisch park uiteraard. Overal heb je het idee dat er in Chinees restaurant is vanwege de Chinese tekens en overal staan kraampjes met raar eten. Zoiezo is het eten erg lekker alleen het bestellen vrij moeilijk omdat niemand Engels spreekt. Ondertussen weten we wel een beetje hoe het werk en zijn we één met de chop-sticks. Veel Aziaten vinden die 2 Hollandse postbodes erg interessant en willen graag met je op de foto.
Met een paar gasten uit Dubai en Canada nog wezen stappen met Kerst en uiteindelijk weer op de trein naar Shanghai. Super stad Beijing!

Shanghai
5 uur met een soort TGV was goed te doen. In Shanghai hadden we een hostel op t oog alleen klopte de locatie niet die was aangegeven op de kaart. Tot nu toe verliep alles eigenlijk te 'makkelijk', metrostations, hostels, restaurants, en tempels liepen we zo tegenaan dus dat moest een keer verkeerd gaan.
Dus na een tijdje zoeken toch even vragen. Een Chinese gast wist het niet helemaal, ging toen even zoeken op internet, daarna bellen met het hostel en bood toen aan om ons erheen te brengen. Ze zijn hier echt heel behulpzaam. Met een paar termen als 'Holland' ,'Robben' ,'Amsterdam', 'weed' reden we een 10 minuten tot het hostel. Hij hoefde er niets voor te hebben, zo kwam het toch nog goed. Ze zijn hier echt heel behulpzaam, kunnen we in Nederland wel wat van leren. Het hostel waar we zitten is erg goed. Gister hebben we de stad bekeken en wilden we naar het uitkijkpunt op het hoogste gebouw van de stad op de 100e verdieping. Maar naast de regen was het ook mistig dus er was niets te zien. Op de terugweg stappen we de metro in met onze postjassen en stond er een Nederlandse gast. Die bleek ook in ons hostel te zitten. Even later zagen we ook nog een stel die we al in Moskou tegenkwamen en in Ulaanbatar bij de receptie. Dus zaten we al snel mooi an. Alleen hadden we het plan om verder te gaan naar Hong Kong. Dus vliegtuig geregeld en daarna gekeken voor hostels. Blijkt alles vol te zitten of rete duur te zijn i.v.m. oud en nieuw. We hebben geen zin om 4 dagen 100 euro per nacht te betalen dus volgende ochtend vroeg ons ticket geannuleerd en nu gaan we waarschijnlijk de 31e heen. Tevens hebben we onze hulplijn Nico ingezet, de gast uit Hong Kong van de trein. Die is het nu aan het uitzoeken voor ons!

Mooi, dit is voorlopig ons verhaal.
'Het gaat hier prima Frans'

Groetjes van ons

'Wie een vreemde taal een beetje beheerst heeft er meer plezier aan, dan wie haar goed spreekt. Het plezier is aan de half-kundigen'
Nietzsche