Alles heeft een einde en een worst wel twee!

Het heeft even geduurd, maar bij deze dan toch nog even ons laatste reisverslag.

In Thailand hebben we de laatste kilometers van onze fantastische reis afgelegd.
Van Moskou via Mongolië naar Peking, dan Shanghai, Hongkong en helemaal naar beneden door Vietnam, dan een rondje door Cambodja, vervolgens helemaal omhoog door Laos en weer afzakken in Thailand om uiteindelijk terug te keren in Bangkok! Hoe vaak we dit al niet verteld hebben deze reis aan andere backpackers...

Even terug in de tijd. De Gibbon Experience was er een om nooit te vergeten. Daarna zijn we vertrokken richting Chiang Mai. We verwachtten bij de grens een strenge controle maar niets was minder waar. We konden na de stempels zo doorlopen naar een taxibusje, niets gecontroleerd. Overigens zien we hier in Thailand eigenlijk nauwelijks politie. Behalve dan in Bangkok, dat terzijde...Thailand blijkt gelijk al een heel stuk Westerser. Veel fastfoodketens en over het algemeen wat schoner. Omdat we honger hebben nemen we in de 7/11 (supermarkt) een hamburger. Geen goed plan, maag gelijk van streek, dat is dus nog steeds wel hetzelfde in deze landen. Chang Mai is een geinig stadje met flink wat tempels. Ondanks de verstrengende hitte struinen we toch de hele stad door. Savonds proberen we het nachtleven. Een rooftopbar, live muziek van 2 onwijs goeie bands waar wij ongeveer de enige fans zijn en een feest daar vlakbij waar we onze eerste ladyboys, shemales of gewoon manwijven tegenkomen. Deze kon je van verre herkennen maar toch kijk je vanaf dan met andere ogen naar de Thaise vrouwen?

Vanuit Chang Mai pakken we de bus richting Pai, een soort hippie enclave, over een weg met meer dan 700 bochten. Pai is een soort dorpje, eigenlijk is er niets te doen en dat is misschien wel de kracht ervan. Chillen is het motto. Ouwe mannen en vrouwen die nog steeds met dreadlocks rondlopen in felgekleurde outfits, blowend voor de 7/11 een biertje drinken omdat het daar lekker goedkoop is. En uiteraard jonge gasten die ongeveer hetzelfde doen. We blijven er 4 dagen hangen omdat we dan in Bangkok aankomen, een dag voor de mannen arriveren. We huren een scooter, crossen door de omgeving en belanden in een hotspring, een natuurlijke sauna. Het is best lekker om even niets te doen. Dan is t tijd om naar Bangkok te gaan, een lange nachtrit.

Als we na een lange reis aankomen op Khao San Road, da place to be in Bangkok, is t 8 uur sochtends. Op de straat lopen nog wat bezopen gasten, in de barretjes liggen nog enkele uitgetelde gasten en op straat is t een grote puinhoop. Goed begin! We vinden een goed hostel en regelen ook gelijk een kamer voor Sander, Mike en Frank. Lees de volgende tekst in Jambers stijl: Overdag is Khao San Road gevuld met marktkraampjes en is het een drukte van jewelste op straat. Maar snachts transformeert deze straat zich tot een feestmachine die zijn weerga niet kent!
We besluiten een rustig avondje te doen zodat we de dag erna de mannen fit kunnen ontvangen. Dit idee is jammerlijk gefaald:)

Op t vliegveld staan we te wachten bij de verkeerde gate. De mannen weten niet of wij in Bangkok zijn aangezien we al 2 dagen niets meer laten horen. Als we de goede gate ontdekken zien we ze van boven staan. Met ze 3'tjes om de pinautomaat: Sjow, ff 1000 Bath gepind. Dat is toch een hele 25 euro. We laten ze nog even zweten en gaan daarna naar ze toe. Alleen moeten we pittig omlopen en uiteindelijk zijn we ze kwijt. Dan maar naar de taxiplaatsen en als we ze zien, stappen ze bijna in. Als we fluiten weten ze niet wat ze zien, de Wolfpack is compleet!
Samen in taxi scheuren we richting Bangkok en na 5 minuten is t alsof het heel normaal is dat we hier zijn en of we elkaar vorige week nog gesproken hebben. Na het inchecken nemen we ze mee de stad in. Al snel belanden we op een terras en de avond eindigt als t licht wordt. Net als de avonden die volgen. Bangkok was een groot gekkenhuis, steekwoorden beschrijven het misschien het beste:
- Liters Chang, Leo, Singha & Heineken
- KFC, Mc Donalds, Burger King
- Schorpioen, kakkerlak en krekels eten op straat
- Biertorens
- Nazitten op straat tot de zon opkomt
- Wheelies met Tuk Tuk's
- Hangover 2 Skybar bezocht
- Rijbewijs, studentenkaart ofpilotenpaslaten maken op straat
- 24 uur per dag gekkenhuis op Khao San Road.

Hebben we dan helemaal niets cultureels gedaan vraagt u zich wellicht af? Jawohl!
De tweede avond hebben we de mannen meenomen naar ChinaTown. Eten midden op straat. Geen idee hebben wat je besteld en zij mochten bestellen. Dat werd dus veel te veel en opvallend veel inktvis. Uiteraard ook nog een tempelcomplex bezocht. De laatse dag voegt Michelle zich bij ons, een vriendin van de mannen die ook aan t reizen is. De eerste indruk van ons was niet best, zo sochtends na 2 uur slaap en 4 hele lange dagen. En hier zou het niet bij blijven.

Ko Pha-Ngan
Dit is het partyeiland van de full moon party's of alle andere denkbare moon party's. Tevens is het gewoon een prachtig eiland met mooie stranden. Na even goed zoeken vinden we een mooie plek met zwembad op 10m van de zee. Na even lekker gegeten te hebben gaan we het stadje verkennen en eindigen we op het strand waar elke maand de full moon party's zijn. Na al het geweld van Bangkok zouden we hier wel even rustig aan doen... Maar wat staat hier op de kaart, een Bucket?' Oke we doen er eentje. En nog eentje met de jas an. Daarna wordt je wakker op je kamer en weet je alleen nog dankzij de foto's wat er de nacht ervoor ook alweer allemaal is gebeurd. Dit concept hebben we hier 3 dagen toegepast ongeveer. Gelukkig hebben we de foto's nog Sander! Verder hebben we heerlijk aan t strand gelegen, gezwommen, gevoetbald met locals, gescooterd, gesnorkeld en de Black Moon Party bezocht. Mooi feestjeom mee te maken, maar niet geweldig.
Van het partyeiland Ko Pha-Ngan verplaatsen we ons naar Ko Tao. Iedereen is nu helemaal gesloopt en gelukkig biedt de duikcursus die we gaan volgen uitkomst. Even een paar dagen lekker relaxen zodat we knap kunnen duiken. Ko Tao is prachtig, gezellig en knus. We slapen 3 dagen in een bungalow aan het strand met ze zessen. De duikcursus duurt 3 dagen met totaal 5 duiken. Sochtends theorie in een veel te warm en benauwd kamertje en dan smiddags kopje onder in het water. We hoeven gelukkig niet te leren uit boeken, want deze zijn op. Het duiken was fantastisch! Eerst op 10 m om uiteindelijk tot 18m te gaan. Uiteraard moesten er de nodige tricks onder water worden gedaan om de PADI te behalen. Uiteindelijk zitten we op de bodem met onze duikspullen naast ons, dan weer aantrekken en verder zwemmen. Helaas zij we geen hele grote vissen tegengekomen maar het onderwaterleven was heel mooi, veel kleurrijke vissen en koraal. De laatste duik hebben we een onderwatercamera en houden we een hele fotoshoot onder water: teamfoto, piramide enz. Als Mike het teken geeft dat z'n zuurstof eigenlijk helemaal op is, is het tijd om naar boven te gaan. De laatse paar dagen op Ko Tao staan in er teken van chillen op t strand en nog een paar mooie avonden met ze allen. We sluiten af met een cabaretshow van hele mooie en minder mooie ladyboys! Als afsluiter wordt het publiek gevraagd en even later staan Joris, Sander en Frank met nog wat anderen in onze boxer, beha en pruik te hossen op de dansvloer. Helaas hebben we de foto's nog...
De dag erna zwaai zwaai naar de mannen en ook wij gaan weer verder naar Krabi.

Dit keer varen we met een nachtboot, volgestopt met backpackers en locals. Na alle lange nachten slapen we goed en komen redelijk fris aan. Krabi stelt eigenlijk weinig voor en was ook veel te heet. Toch hebben we er 1237 treden beklommen naar een of andere tempel. Een lekkere kuitenbijter. Ao Nang is een toeristische badplaats vlakbij. Daar hebben we twee dagen rondgehangen, snorkeltour gedaan en op naar Ko Phi Phi. Ook dit eiland is heel erg toeristisch. Zonde van de schoonheid van zo'n eiland. Het eiland is overigens nog hard geraakt door de tsunami enkele jaren geleden. De gevolgen ervan zijn nog steeds wel zichtbaar. We vinden een kamer zonder airco, bloedheet dus slapen komt er weinig van. We doen een snorkeltour naar Maya-bay, van de film 'The Beach' van Leonardo di Caprio. Best mooi en leuk om even rond te lopen. Verder hebben ontmoeten we Michelle weer en hebben we een gezellige avond op t strand. Ook weer een dag heerlijk niets gedaan, liggen aan t strand, lezen, zon achter de heuvel zien verdwijnen, de zee van eb naar vloed zien bewegen, sterren langzaam zichtbaar zien worden. Biertje erbij, mooie momenten.

Phuket is onze volgende bestemming. Na een boottocht staan er 20 mannen klaar van een taxibedrijf. Waar willen we heen, dat weten we eigenlijk ook niet. Even Lonely Planet bekeken en we gaan naar Phuket Town. Mooie stad, klein oud centrum, niet toeristisch en mooie Portugese bouwstijl. We vinden ook een kamer met airco!, stroom en warme douche! Dat hebben we wel ff verdiend. Er is niet super veel te beleven dus na een avond in een rockcafe met liveband (blues) besluiten we weer verder te gaan, richting Kata beach. Onze bus rijdt door Kata maar we zien nog weinig dat ons maakt uitstappen. Dus we blijven gewoon nog even zitten. Uiteindelijk komen we in een plaatsje wat ergens op lijkt en daar staan we weer met onze tas. Dit stadje is ook weer geheel op het toerisme gericht, maar dan vooral op Russen en Zweden. Verder is het een kleine versie van Patong, zie volgende stad, met behoorlijk wat sextoerisme. Hier hebben we een vistrip gemaakt, afgedongen van 2500 Bath naar 1700 Bath. Mooie trip, alleen deze mannen vangen uiteraard niks. Wel nog even mooi gesnorkeld. Na een tijdje werd het behoorlijk troebel onder water. En even later leek t wel of je overal geprikt werd. Zwommen we tussen miljoenen babykwallen. Echt nauwelijks te zien maar toch al giftig die beestjes.
Patong was wel lachen. Eerst hadden we een hele mooie hotelkamer afgedongen, waar we eigenlijk dachten dat t kansloos was. We wilden alleen even weten waar goedkope kamers te vinden waren. Kamer afgedongen van 1000 naar 700 en zo zaten we opeens heel mooi. Nachtleven ingedoken, veel paaldanseressen, ouwe mannen met jonge Thaise vrouwen, shemales en ping pong shows. Dag erna weer verder met de bus richting Ayuthaya. Op de bushalte gaat opeens het volkslied over de speakers. Alle Thai stoppen met waar ze mee bezig zijn en gaan staan. Schijnt elke dag 2x te gebeuren.
Ayuthaya was warm. Op het fietsie, lowrider, alle tempels langsgecruised.
Hele mooie tempels, als je van tempels houdt.
Daarna zijn we met de trein naar Pak Chong gegaan. Dat was nog even een mooie ervaring zo op t einde van deze reis. De trein was tot zijn nok gevuld. Wij waren de enige 'falangs'. Het leek wel of iedereen op vakantie was, zoveel spullen iedereen bij zich hadden. We vinden plek tussen twee treindelen in. Daar staan we dan 3 uur te schudden. Om de 15 seconden komt er een verkoper langs. We hebben echt van alles voorbij zien gaan. Alle locals vinden het super ook eens wat toeristen te zien en lachen vriendelijk of slaan vriendelijke ogend stukjes Thais tegen je uit. Uiteindelijk komen we in het donker aan. Op het station staat een vrouwtje van een guesthouse waar wij de tour willen doen. Dus binnen een minuut zijn we al op weer op weg. Na lekker te hebben uitgeslapen zijn we met een tourtje langs een cold spring gegaan, daarna en grot in vol met vleermuizen en spinnen. Vervolgens stonden we ergens te wachten op 'miljoenen vleermuizen'. Dat zal wel niet dachten we, totdat er vanachter de berg de eerste vleermuizen aan kwamen vliegen. Het volgende halfuur zien we ze in een eindeloze slangvorm voorbij vliegen, op weg om een nachtje te jagen.
De dag erna gaan we de jungle in met onze gids die zichzelf de 'sexy man' noemt. Deze kleine Thai was een echte 'jungle man' en zag overal beesten waar wij alleen maar bomen zagen. We komen apen, spinnen, eekhoorns van een meter, berennesten in bomen en uiteindelijk wilde olifanten tegen!

Dan is het weer tijd om terug te gaan naar Bangkok...
In Bangkok kopen we nog even onze laatste souvenirs en dan is het tijd om voor de laatste keer het nachtleven in te duiken. En zoals elke andere avond in Bangkok werd ook deze eentje om niet snel te vergeten! Een waardige afsluiter van onze fantastische en onvergetelijke reis.

Ons vliegtuig vliegt op vrijdag 5 april om half 8 richting Kuala Lumpur. Daarna stappen we in een Boeing 747 richting Amsterdam. Slapen doen we weinig, 2 films, 3 uur slaap en 12 uur later, raken we de koude Nederlandse bodem. We lopen door de gate en niemand staat er voor ons de wachten, lekker hoor. Nog een laatste biertje (7uur sochtends), de trein in en pang, op naar Obdam. Best fris zo in de korte broek en op slippers. Ons plan om naar huis te lopen laten we schieten als we Sander tegenkomen. Bij de Herenweg wordt Frank afgezet en is het moment gekomen, de reis is nu echt afgelopen. Na een afscheid zoals alleen mannen dat kunnen, zijn we weer thuis. Nu nog even de foto's uitzoeken, nog 8000 te gaan!

Bedankt voor alle leuke reacties,

groetjes Joris en Frank

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

Als je jong bent is reizen een deel van je opvoeding; als je ouder bent is het een deel van je ervaring.
Francis Bacon

Er is maar één middel om te leren thuisblijven: op reis gaan.
Karel Jonckheere

Reizen is: je land verlaten om er opnieuw naar te verlangen.
Bart Mesotten

Het mooiste van reizen is thuiskomen.
Moeder Marja

Kiek em gaan, die Cambodjaan!

Verblind door de zon in m'n gezicht. Een roep, een roep naar mij? Ik loop door, maar het houdt aan. ''Hello my friend', 'where are you from?!'. 'Where are you going??', 'My friend! Cheap Cheap' ,'Boom Boom, pingpong show!' Het gaat maar door, galmt door mijn hoofd. Overal om me heen hoor ik nu de stemmen op me inbeuken. Ik hoor mezelf antwoorden maar het helpt niet. No thanks, thank you. Het gaat maar door, maar ik wil het niet. Ik schreeuw nu tegen ze!!
Plots zit ik weer in me kamer, zwetend en buiten adem...
Opeens weet ik het, ik word Tuk Tuk-driver.

Phnom Penh, Cambodja
Na onze tocht op de 'fastboat' komen we in snikheet Phnom Penh. Het constante harde geluid van de boot suist nog lekker door als we uitgestapt zijn. Bij de kade worden opgewacht door een bataljon Tuk Tuk-drivers. We lopen maar een kant op weg uit de drukte en uiteraard komt er een Tuk Tuk chauf achter ons aan. Hij vertelt waar we heen moeten maar kunnen niet die kant op vanwege iets met de koning en dat alles afgezet is. We hangen maar gewoon de domme toerist uit en lopen maar gewoon dwars door alle militairen afzettingen heen, als je eenmaal 3 meter door de afzetting bent roepen ze nog wel maar laten ze je vaak toch maar doorlopen. We weten nog niet echt wat er gaande is, maar het moet iets groots zijn, overal staan mensen te kijken staan politie auto's en lopen militaire met veel te grote geweren. Even later horen we dat het koninkje (3 maanden geleden overleden) begraven wordt in de aankomende 4 dagen, de dagen dat wij er zijn:). De volgende dag is er vanaf 6 uur sochtends iets dat tot 11 uur duurt. Rond 10 uur geven we acte de présence, maar helaas is alles al voorbij. Na ons ontbijt zien we veel mensen weer naar het plein lopen. Blijkt dat de optocht van vanochtend nog een keer dunnetjes word overgedaan. Dus daar zitten we dan tussen rouwende Cambodjanen, beetje foto's te nemen. De volgende 2 bloedhete uren gaat een stoet aan mensen voorbij, allemaal in speciale kledij en uniformen. Uiteindelijk ook de wijlen koning in een gouden kist op een goud geschilderde wagen.
Na de uitvaart bezoeken we nog een markt en koopt Frank een nieuwe camera, de andere heeft zijn werk erop zitten na 7 jaar trouwe dienst. Tevens nog een tempel bezocht. De volgende dagen zijn we ons gaan verdiepen in het brute verleden van Cambodja, namelijk het tijdperk van de Khmer Rouge (1975-1978). Onder leiding van Pol Pot werd het land keihard in z'n greep gehouden. Met krankzinnige ideeën werden intelligente mensen (dit houdt ook in mensen met een bril...) en zogenaamde vijanden van het regime afgevoerd naar gevangenissen en vermoord. 1/4 van de bevolking is in die korte tijd omgekomen.
Wij gaan eerst op bezoek bij een tot gevangenis omgetoverde school waar ongeveer 22.000 mensen werden afgevoerd naar een nabijgelegen killing field, één van de 300 ongeveer. Toen de gevangenis werd opgeheven, waren er nog 7 overlevenden. De rest was doodgemarteld, of na een gedwongen bekentenis voor iets wat ze niet hadden gedaan afgevoerd naar de killing fields. Al met al behoorlijk indrukwekkend. Als we de dag erna ook de killing fields bezoeken, hebben we een goed beeld van alle verschrikkelijke dingen die hier zijn gebeurd. Een onderdeel van de tour is een boom naast een massagraf. Tegen deze boom werden baby's doodgeslagen en in het gat ernaast gegooid... Als we daarna terug naar huis gaan, vraagt onze chauffeur of we nog even lekker willen schieten met bazooka's of AK47's. Vandaag even niet...

Kampot
Joris heeft even research gedaan in een van de reisverslagen op internet en een leuk plekkie gevonden. Als we aankomen staan er uiteraard weer Tuk Tuk's klaar enpang, daar gaan we weer. Alleen dit keer verlaten we het stadje, slaan 4 km later een landweg in en stuiteren richting ons guesthouse in the middle of nowhere. Het is een heerlijke plek tussen mooie natuur en langs een riviertje. De hele dag klinkt er reggae en het Franse stel die het runt blowt zich een Franse slag in de rondte. Overal lopen gekko's en we zien zelfs een vuurvlieg. Allemaal heel relaxed. We fietsen even door de omgeving naar het dorp, langs allerlei hutjes. Even eten in de stad en in het pikke donker terug. Gelukkig vinden we het landweggetje en hangen we even later heerlijk in een stoel. Overdag doen we een tour met een Tuk Tuk door de omgeving langs zoutvelden, peperplantages, een grot met guide (een jochie die al 10 minuten achter ons aan fietste en echt goed Engels spreekt). Voor een dollar helpt hij ons door de grot. Ook nog een dollar voor de zaklamp. En een dollar entree:) Alles hier in Cambodja kost 'One Dollar'. Daarna door naar Kep, voor de bekende krab. Veel werk, maar het smaakt inderdaad lekker zo aan de zee terwijl we zien hoe de krab wordt gevangen. Vervolgens nog een kano gepakt en gepeddeld door en langs een mangrove.

Sihanoukville
Dit stadje is helemaal gericht op het toerisme. Iedereen komt er voor een paar lekkere dagen aan het strand en de feestjes. Dus overal zijn barretjes in de stad en langs het water. Savonds zit het strand vol met mensen die een lekkere bbq eten (3 dollar) , honden en met kinderen (5-12 jaar oud) die van alles voor hun ouders verkopen. Dat is een beetje triest om te zien. Ze zien het wel allemaal een beetje als een spelletje maar als ze om 2 uur nog rondlopen is dat toch wel een beetje vreemd. Wat wel opvalt is dat ze echt goed Engels spreken, dus wat dat betreft doen ze het hier goed in Cambodja. Wat ze zoal verkopen zijn bandjes en Romeinse kaarsen. Als we met onze telefoon even het nieuws bekijken, komt er zo een klein menneke bij je liggen en even later zit ie mooi te gamen. Grappig om te zien. Omdat we wel een keer willen snorkelen boeken we een dagtour naar een eiland in de buurt. Met een grote boot varen we een uurtje of 2 voordat we te water kunnen. Even lekker een uurtje snorkelen. Het zicht was niet heel goed, maar evengoed veel kleurrijke vissen gezien, koraal en zeeegels. Vervolgens varen we naar een Bounty eiland waar we een tochtje door de jungle en mangrove lopen. Terugzwemmen naar de boot en nog even van het bovenste dek een paar sprongen wagen. Vervolgens weer terug. Paar biertje boven op het dek, soms is het zo zwaar hier...
De laatste dag hangen we wat rond tot om 7 uur savonds onze nachtbus vertrekt. Heerlijk een paar uur met opgetrokken benen, lepeltje lepetje over een hobbelweg.

Siem Reap
Nadat alle plooien weer uit ons lijf zijn, regelt een moidje voor ons een gezamelijke Tuk Tuk en gaan we samen op zoek naar een geschikte slaapplek. Uiteindelijk vinden we wat en hebben we een ranzige kamer vol vliegen zonder klamboe en zo nu en dan komt er een grote kakkerlak voorbij. Na het inchecken wil de chauf van de Tuk Tuk gelijk wat regelen voor ons bezoek aan de Ankhor Wat tempels. De reden voor alle toeristen om hier neer te strijken. Tijdens het gesprek komt er een gast aan lopen of hij misschien ook mee kan, why not man?!We besluiten eerst maar eens de buurt te gaan verkennen er huren daarom een fiets. Savonds alvast tickets gehaald voor de dag erna, waarmee je tevens die avond de zonsondergang kan bekijken. En natuurlijk waren we niet de enige.Ookkomen wenog even met wat 'monks' in gesprek. Eentje had zelfs Facebook en dus even gegevens uitgewisseld. Die avond zitten we ff gezellig in het guesthouse en blijkt dat de monnik de strandfoto's van de Australische meid zit te 'liken'. Mooi gassie!
Hoewel dit een vakantie is moeten we er zo nu en dan toch vroeg uit. Om de zonsopgang bij de Ankhor Wat te zien moeten we om half 5 eruit. Half verdwaasd scheuren we in het donker richting de tempelcomplexen. En wederom zijn we niet de enige. Vervolgens eindigen we met nog een paar honderd toeristen bij een meertje met daarachter de mooie Ankhor Wat. Een jonge Cambodjaan wijst ons de plek aan waar we het mooiste zicht hebben op de zonsopgang, maar dan moeten we wel naar zijn eettentje komen, 'nummer four'. En hij had gelijk dus na de schitterende zonsopgang, met een prachtige weerspiegeling in het water, schuiven we aan bij tent 4. Na de zonsopgang gaan we verder naar een paar andere prachtige tempels waaronder de 'Tomb Raider' tempel, bekend van de film. Aangezien we wel genoeg hebben gezien van Siem Reap en de tempels besluiten we om de volgende dag met de bus naar Laos te gaan met als eerste stop: Four Thousand Islands, alwaar de zeldzame Irrawaddy dolfijn kan worden gespot en tevens een heel gezellig eilandje ligt, Don Det. Meestal boeken we onze bus een aantal uur van te voren en daardoor bleek helaas dat de bus vol zat. We besloten om naar een tussengelegen plaats op de route te gaan. Met een kleine 4 uur slaap stappen we de bus in en na een paar uur moeten degenen met bestemming Four Thousand Islands overstappen. We vragen toch maar even of er misschien plaats voor ons is en Jawohl! Na wat onderhandelen kunnen we voor een klein prijsje mee. Waarschijnlijk gingen de centen rechtstreeks in de knip van de besteman, aangezien het allemaal een beetje geheim moest en er later een paar gassies de bus instappen die geen plek hebben. Wij weten van nix :)
Bij de grens van Laos kunnen we eindelijk ff de bus uit na ongeveer 7 uur non-stop rijden. Er is een groot grensgebouw in de maak en wij vinden het toilet. De wc zijn net geplaatst, plastic nog om de bril maar alles lijkt te werken. Als we onze handen wassen komt een bouwvakker kwaad aangelopen. Wij weten het al, de toilet spoelde niet door. Snel maar weer de bus in voor de laatste gedeelte van de rit.

Don Det, Laos
Het is al donker als we aankomen in een klein dorpje aan de Mekong. Vanuit hier moeten we met een bootje (dat na elke meter varen meer water in de boot krijgt) richting het eiland. Als we een kleine 10 minuten later aankomen hebben we geen idee waar we heen moeten. We lopen een kant op en zien wat guesthouses die vol zitten. Uiteindelijk vinden we een knappe bungalow vlakbij de rivier. Alweer een lange dag reizen overleefd...
De volgende ochtend zien we voor het eerst hoe alles er uit ziet hier. Tijdens het ontbijt kijken we uit over de Mekong. Long boats varen voorbij en kinderen lopen te klooien in het water. En af en toe drijft er een grote trekkerbinnenband voorbij, met daarop een backpacker met een biertje in z'n hand. Alles is hier heel relaxed op dit eiland. Dat straalt het ook uit. In de ochtend krijgt Joris een paar kado'tjes met wc-papier ingepakt, want Maasie is 26 geworden. Daarna mag hij pannekoek met chocoladesaus voor ontbijt, want ja hij is de jarige job. Wij willen de boel maar weer eens verkennen en dus fietsen we het eilandje rond, langs de hutjes, het water en de aardige mensen hier. Laos begint goed. Daarna over een brug naar het andere eiland om een waterval te bekijken. Ook weer mooi. Dan nog even een paar km fietsen om dolfijntjes te zien. We moeten nog even wachten tot onze kajaktocht de volgende dag, want we zien ze niet. De warme avond eindigt in een van de vele barretjes met bijbehorende buckets en uiteindelijk een kampvuur op t strand. De dag erna gigantische watervallen gezien, mooie natuur, klein dorpje en de dolfijntjes. Als we terugkomen en onze dorst lessen, ziet Joris dat er gevoetbald word op een veldje achter onze bungalow. Omdat we onze conditie natuurlijk op peil moeten houden, gaan we ff kijken of we mee mogen doen. Het blijkt echter dat ze met een verschrikkelijke serieuze competitie bezig zijn en daar hebben ze ons niet bij nodig. 5 min later zijn de mannen klaar en rennen er een stuk of 7 kleine gassies het veld op. Wij besluiten die kleintjes wel even in te maken maar druipen met de staart tussen de benen na 5-3 terug het terras op terwijl we achter ons de kleintjes naar huis zien rennen om daar het grote nieuws te vertellen.

Four Thousand Islands, been there, Don Det!

Thakaek
De reis naar Thakaek vergeten we niet snel. Eerst worden we met een mini-bus naar een local bus gebracht. Onderweg horen we opeens een harde klap. Blijkt dat er een backpack van de auto was gevallen waarnu weinig meer van over is.De lokale bus stopt vrij vaak langs de route. Spullen worden in en uitgeladen en bij elke stop komen dan een stuk of 6 vrouwen in actie. Stokjes met daarop een gebakken kip worden door de open ramen in je gezicht geduwd. Of stokjes met 3 gekookte eieren. Of zakjes rijst met een of andere vage substantie. Zoals wel vaker tijdens de busritten zien we de mooie natuur zich aan ons voorbijtrekken, terwijl verderop een felle oranje bol langzaam achter de horizon zakt.
Even kijken dus, om vervolgens weer verder te gaan in onze boeken. Ondanks een jankende baby is de rit prima en komen we laat aan. Als we gaan eten worden we geholpen door een dronken serveerster die in ons gezicht staat te blerren. Samen met wat andere stelletjes vieren ze Valentijnsdag door straalbezopen te raken. Na 86 keer duidelijk te hebben gemaakt dat we echt niet mee op tafel willen dansen druipen we eenzaam maar met ze tweeën af:)
Sochtends pakken we de mini-bus richting de Kong Lo Cave. Dit is een grot van 7,5 km waar je met een boot doorheen kan varen. Echt bizar hoe groot en hoog de grot was. Na de tour worden we afgezet bij een bushalte zodat we rechtstreeks doorkunnen naar Vientiane.

Vientiane
We komen hier savonds aan na een interessante busrit. Nadat alle plekken in de bus bezet waren, werden er kleine plastic stoeltjes in het gangpad geplaatst zodat alle ruimte benut werd en ook wij konden zitten. Gezellig!
We wilden de dag erna onze visums voor Thailand regelen, maar het was helaas weekend.. Dus sochtends snel een plan B gemaakt. Gelijk weer de bus gepakt naar Vang Vieng omdat we niet zolang in deze stad willen blijven.

Vang Vieng
Korte geschiedenis: Vang Vieng staat bekend om het tuben, dat is met een band op de rivier dobberen. Opzich niet heel interessant, ware het niet dat tot afgelopen jaar langs de hele route drank werd verkocht. Doordat er vorig jaar 27!! toeristen tijdens het tuben zijn overleden, is die tijd nu voorbij.
Het is een klein gezellig stadje midden tussen steile bergen. De eerste avond eindigt in de late uurtjes, even uitslapen en danpang zo'n band in, lekker dobberen. We beginnen om half 2 en half 6 zijn we weer terug bij het stadje. Onderweg nog ff een paar pilsies gedaan, bij een barretje en uit onze eigen voorraad. Erg gezellig met een groepje bekenden. De volgende dag is het tijd om onze visums te regelen, dus weer terug naar Vientiane.

Vientiane
Visums geregeld en de stad bekeken.

Luang Prabang
Hoezeee hoezeee, eindelijk af van de diarree!! Na de Mekong vis die smaakte naar de Mekong zeg maar zijn onze magen al een week flink van slag. Frank is er klaar mee en slikt dan toch maar ff wat Norrit en na nog 2 dagen is het over. Joris vertrouwd nog even op cola en zijn lichaam (en was na 14 dagen ook eindelijk verlost). Het centrum van dit stadje is best mooi, met Franse invloeden en verder elke dag een markt. Hier eten we een soort buffet, wat voor onze magen niet heel erg goed is, maar het was er wel gezellig. Verder kan je wat tempels bekijken. Savonds belanden we in Utopia, gezellige tent vol backpackers. Hier ontmoeten we een paar oude bekenden. Na sluitingstijd gaat iedereen nachtbowlen. Niet helemaal Joris zijn ding, dus als we horen dat er nog een ander leuk feestje is gaan we daarheen. In de buurt van de stad is een hele mooie waterval en dus hebben we die ook nog even bezocht. Op de route ernaartoe ook nog even van wat kleine watervallen gedoken en als tarzan geslingerd aan een touw om vervolgens in ijskoud water te landen. De vertrekdag nog ff een fietsie gehuurd, vogeltjes vrijgelaten voor 'Good Luck' en een heuvel beklommen om wat monnikjes te zien.

Huay Xai: Gibbon Experience
Dit stond al een heletijd omcirkeld in onze lonelyplanets. Huay Xai is een grensplaatsje aan een rivier, waarbij aan de overkant Thailand ligt. Onze laatse stop in Laos en de uitvalsbasis voor de Gibbon Experience! Om half 9 moeten we verzamelen bij het kantoorvoor een introductievideo.Hierin zien we waar ons geld heen gaat (bescherming van het bos door ex-jagers, lokale bevolking etc,) en hoe we veilig moeten zip-linen. We gaan namelijk 3 dagen in de jungle bivakkeren. Met een groep van 14 man rijdenwe binnen 2 uur naar een klein dorpje midden in de jungle. Vanaf daar lopenwe met onze gids nog eenuur voordat de groep wordt opgesplist, Ook spelen we nog ff een potje voetvolley. De ene groep gaat nar treehouse nr. 1 en wij naar nr. 7. Om daar te komen moeten we een flink stuk lopen, met af en toe een zipline. We hebben allemaal een harnas aan en die kunnen weaan een kabel bevestigen.Vervolgens trek je je benen in en pang, daarvlieg je naar de overkant. Het mooie ervan is dat sommige stukken 500 meter lang zijn en 150m hoog. Uiteindelijk komen we uitgeteld bij onze boomhut aan. Een gigantische boom met hoog bovenin een hut van 3 lagen. Ff vliegen om erin te komen en dan heerlijk uitrusten en genieten van het uitzicht. De open douchekijkt uit over de jungle onder ons. Onze gidsen brengen ons avondeten en komen ons sochends ophalen. Savonds ff een kaartje leggen en genoten van de oerwoudgeluiden. Om 7 uur zijn de meeste van ons wakker en luisteren naar het geluid van de Gibbons. Even later zien we ze van boom naar boom slingeren. De dag staat weer in het teken van veel lopen en zip-linen en eindigt weer met een gezellige avond in onze hut. Sochtends weer het tassie ingepakt en pang, terug naar Huay Xai. Een uur later zitten we alweer in de boot richting Thaise grens. Een beladen moment aangezien dit het allerlaatste land is van deze reis. De laatste etappeof misschien wel de 3e helft, aangezienwe bezoek krijgen van de mannen uit Spanpants: Mike, Sander enAppie.

Groetjes van ons!

'We stoppen niet met spelen omdat we oud worden, we worden oud omdat we stoppen met spelen'

Jing & Jan en het verloren evenwicht

Shanghai deel 2
We zijn gebleven bij de geannuleerde vlucht naar Hong Kong.
Nico (onze vriend uit Hong Kong) gaat voor ons een goedkoop kamertje
regelen, terwijl wij ons nog even vermaken in Shanghai, wat natuurlijk
ook geen straf is. Dit komt neer op overdag slenteren door de stad,
grote stores bekijken, dan weer een Maccie of een KFC enz.
Omdat we er vrij toeristisch uitzien (postjassen, geen Chinese
kenmerken behalve het foto's maken) werd op ons een oplichttruc
geprobeerd. We hoorden er al verschillende andere backpackers over
en wij trapten er gelukkig niet in, maar zo'n geintje kan je zo een klap
geld kosten. Het komt erop neer dat je uiteindelijk in de situatie
belandt dat je wat drinken besteld, de oplichter vertrekt en jij een bizar
dure rekening achterblijft. Savonds gingen we ff stappen in een wat
vage tent. Drank was gratis, entree een 10'tje. Binnen stond muziek
kneiterhard en had je naast de dansvloer ruimtes die je kan afhuren
met wat leuke Chinese meisjes....De avond erna gingen we stappen
met wat mensen uit het hostel, waaronder Tiemen, de Amsterdammer.
Eerst naar een brute tent, waar we uiteindelijk de hele tijd gratis drank
krijgen via een vriend de eigenaar. Daarna weet Tiemen een sjieke
tent ergens in de stad. Hij staat op een gastenlijst via iemand uit
Beijing en hoppa, Maasie en Tooltje (met postjassen) zijn ook binnen.
Binnen zien we een gang met een aquarium (15 m.) met allemaal
kleine haaitjes. Daarachter de club! Wederom een mooie avondje!
De dag erna gaan we in de hoogste toren van Shanghai naar de 100e
verdieping voor mooi uitzicht over de stad. Bizar hoog, beneden lijkt
het net een mierennest. Nico heeft inmiddels een kamer voor ons
geregeld in Hong Kong dus de 31e vliegen we in de vroege ochtend
richting het betere weer!

Hong Kong
We hebben met Nico afgesproken ergens in de stad bij een
metrostation. Van het vliegveld in de trein en in de metro stappen we
voor het eerst naar buiten. Hong Kong voelt tropisch aan en ziet er ook
zo uit. Palmbomen, blauwe lucht! Het is slechts 18 graden maar voor
ons is t heerlijk! Nico komt 10 min. later aan en neemt ons mee voor
een typisch Chinees ontbijt met veel thee. Daarna naar ons kamertje
wat hij prima had geregeld. De deur van ons complex bevindt zich
midden op de markt, vanaf hier stappen we direct het bruisende
Hongkong in. Daarna nog ff rondgelopen over wat marktjes en even
een tukkie en douchen, helemaal klaar voor nieuwjaar in HK!
Rond 10 uur komen we aan bij de plek waar t moet 'gebeuren'.
Het is al aardig druk aan het raken en het lijkt erop dat we het
vuurwerk vanachter een gebouw moeten zien omdat de kade is
afgesloten. Gelukkig gaat na een half uur het hek open en staan
we uiteindelijk recht tegenover de countdownklok, voor een dubbie op
de eerste rij dus. Tijd voor een biertje zou je zeggen, maar helaas
pindakaas. Geen bier voor ons tot half 2 blijkt later. 2 uur later:
10, 9, 8, 7, 6, 5, 4, 3, 2, 1...
Happy New Year!!
Het vuurwerk barst aan de overkant los en het ziet er bruut uit met
die skyline. Maar toch valt het een beetje tegen uiteindelijk...
Dan maar feesten in een stad. Als koeien worden we een uur lang
door de stad geleid tot de kroegenstraten, waar het bom en bomvol is.
Koninginnedag Amsterdam in dunne straatjes op een heuvel zeg maar.
Die avond mooi gefeest met 2 Nederlandse gasten. 7 uur na ons
oud&nieuw gaan in Nederland de pijlen de lucht in, dit wilden we
ook nog meemaken maar een half uur voor tijd klappen de ogen toch
echt dicht....

De volgende dagen in Hong Kong veel gelopen door de stad.
Overal zijn markten, vers vlees, fruit en verse vis zwemt in bakjes
rond en wordt ter plekke geslacht. We zagen een vissekop naar adem
happen terwijl z'n lijf net verkocht was. Van alles kom je er tegen.
Verder nog naar de Peak gegaan, een uitkijkpunt over de stad.
Hong Kong is echt een mooie stad! Na een paar dagen is het jammer
genoeg alweer tijd om Hong Kong te verlaten en vliegen we naar
Hanoi, Vietnam. Maar eerst nog even een ontbijt met Nico. We moesten
nog even milk-tea met koffie proberen (met ijsklontjes) en nog iets goors.
Daarna hebben we nog wat tijd te doden. We weten dat Nico een
PlayStation heeft en in de buurt woont, dus even later zitten we te gamen
bij hem thuis. Even de Hollandse School laten zien, tikkie takkie van de
bovenste plank, voordat we afscheid nemen.

Hanoi
In Hanoi aangekomen staat een taxi op ons te wachten. Was een deal bij
het boeken via Hostelworld. Onze gastheer is een aardige Vietnamees
('Hello my friends, how are you'). Daarna kijkt hij ons lachend aan als t
over de boeking gaat. Blijkt dat we 1 bed hebben gereserveerd. We
moeten even duidelijk maken dat dat niet de bedoeling was. Die avond
slapen we na 3 welkomswodka's mooi in 2 bedden. Hanoi is een super
drukke stad met meer dan 3 miljoen inwoner en enorm veel scooters en
brommers. Af en toe rijden deze scooters ook weleens niet en dan worden
ze overal neergezet, zo ook op de stoep en het liefst overdwars zodat je
als voetganger verplicht word om over de weg te lopen waarbij de scooters
je om de oren vliegen. Ook een straat oversteken is een hele kunst,
want aan regels houdt niemand zich. Het komt erop neer dat de grootste
auto voorrang heeft, daarna de kleinere auto's en dan de scooters en
brommers. Maar die vliegen gewoon overal tussendoor en omheen.
Die scooters zijn overigens afwisselend bepakt met één bestuurder,
2 Vietnamezen, hele gezinnen, en zo nu en dan zelfs een complete
inboedel. Als voetganger moet je ff wachten tot er weing auto's zijn,
dan in één tempo lopen en hopen dat iedereen om je heen gaat.
Dat gaat eigenlijk heel gesmeerd zolang je maar geen vreemde
bewegingen maakt. In de stad eet iedereen op straat op kleine plastic
stoeltjes. Toeristen worden continu lastig gevallen met meuk. Zo zitten
we een hele avond mooi voor een barretje het straatleven te bekijken
en om de paar minuten moeten we iemand afwimpelen. Na 5 keer 'No'
en een afwimpelend handgebaar begrijpen ze het meestal wel...
Hanoi is een beetje een smerige stad en weinig te zien, behalve een
gevangenis die als museum dient. Hanoi Hilton is een gevangenis
gebouwd door Fransen, om Vietnamese politieke tegenstanders
op te sluiten en schandalig te behandelen, om vervolgens tijdens
de oorlog tussen Noord en Zuid te dienen als gevangenis om
Amerikaanse soldaten op te sluiten en geweldig in de watten te leggen.
Ach, een beetje propaganda is geen enkele overwinnaar vreemd.
Tevens is er het mausoleum van Uncle Ho, oftewel Ho Chi Minh.
Die hebben we niet gezien. Vanuit Hanoi hebben we twee excursies
geregeld. De eerste was naar de Perfume Pagoda. Een mooieb boottocht
door jungleomgeving naar een tempel op een berg. Zelfs tijdens
het varen kwam er een bootje langszij of we iets wilden kopen.
Wat ons opviel is dat de vrouwen de boten vooruit peddelen. Ook in de
steden zijn de vrouwen het meest actief. Ze zorgen ervoor dat alles op
rolletjes loopt in de hotels. Mannen doen voornamelijk weinig, ze hangen
wat in het taxi's of zitten op hun scooter druk te wezen. Verder spelen de
mannen een of ander spel wat veel weg heeft van schaken, maar dan op
z'n Vietnamees. De hele tocht naar de Pagoda stonden er ook stentjes
om wat te kopen. Het begint al een beetje vervelend te worden :)
De dag erna gaan we naar Halong Bay! Dit is een hele bijzondere baai
met zo'n 1996 eilandjes. Eerst 4 uur bussen en daarna met ze allen
op de boot. Tussendoor worden we nog ff afgezet bij een
souvenirsgebouw met honderden toeristen voor plaspauze, eten en
uiteraard spullen kopen. In de boot hebben we een prima kajuit.
De eerste dag varen we naar een mooie plek. Tussen de eilandjes
kunnen we kajakken en daarna nog even een gigantische grot bezocht.
Savonds is het tijd voor pilssss en natuurlijk karaoke want daar zijn
Aziaten dol op. Ze gaan er helemaal in op. Gelukkig is het squid-fishing
begonnen eer wij aan de beurt zijn en staan we mooi te prutsen met een
bamboe hengeltje. Na een kwartier is het mooi geweest en gaat de focus
weer op de blikken. Met een paar Aussies, een stel uit Manchester staan
we mooi op het dek, terwijl om ons heen nog 30 boten dobberen. De
volgende dag worden we afgezet op Cat Ba Island. Gelukkig slapen we
vast want er schenen wat ratten rond te snuffelen op de boot.

Cat Ba Island is het grootste eiland met zo'n 5000 inwoners, die bijna
allemaal van de visserij leven. Tijdens het varen zien we hele dorpen die
op het water leven. Kleine huisjes op pontons en daaromheen een aantal
bakken met gevangen vis. Op elk 'erf' lopen 2 a 3 honden. Kinderen die
uit school komen worden met de boot van het vaste land terug gebracht.
Grappig om te zien. Wij gaan eerst naar een national park. We eindigen
een mooie tocht bij een uitkijktoren die met roest nog net aan elkaar
hangt. De gids vertelt ons dat we hem best mogen beklimmen maar dat
het wel op eigen risico is. Wij postbodes laten ons natuurlijk niet kennen.
Boven liggen 3 planken waar je op kan staan, met daartussen en
gapend gat waar je makkelijk in kan vallen. Dik voor mekaar hier in
Vietnam! Na dit park zetten we koers naar Monkey Island, waar we
(hoe kan het ook anders) apen kunnen bekijken. Kleine bijdehante
apen zo blijkt. Eentje weet een blikkie bier te jatten van een toerist en
maakt deze vervolgens soldaat:) Terug van Monkey Island gaan we met
wat anderen het stadje in. Opzich weinig te doen maar we zitten wel mooi.
De dag erop terug naar Hanoi en vervolgens vliegen we naar Hue.

Hue
In Hue staan buiten het vliegveld 6 gasten op een rij in de hoop dat
we zijn taxi kiezen. We gaan we de jongste chauf met de kleinste
wagen en z'n dag kan niet meer stuk lijkt wel. Engels kan ie overigens
niet, zoals de meesten hier. In Hue zitten we in een echt
backpackershostel. Het is er de hele dag druk en we hebben een kamer
met 10 personen. We zijn best wel gebroken na onze 3 uur slaap van de
nacht ervoor, dus gaan die avond rond half 1 slapen. Half 4 komt er een
groepje straalbezopen binnen en slapen zit er niet meer in.
Even later komt het andere deel van de groep en om half 6 is t eindelijk
stil. Dan gaat om 7 uur weer iemand z'n wekker en opnieuw wakker.
Weer een nacht met weinig slaap dus. Het mag de pret natuurlijk niet
drukken en dus besluiten we maar een frisse douche te nemen en Hue
in te gaan. Hue is in een dag te zien, niet echt bijzonder. In het hostel
ontmoeten we een leuke groep. Een Thai, wat Engelsen en paar Aussies
en een Nederlander. Hiermee zitten we mooi op het balkon van ons hostel
en gaan we ff stappen. De volgende dag moeten we helaas al om 6 uur
op voor een excursie over de oorlog tussen Vietnam en Amerika.
De Ho Chi Minh- trail, Amerikaanse basis, begraafplaats en de tunnels
waren te zien. Het viel allemaal een beetje tegen, maar was evengoed
wel interessant. Frank had het deze dag pittig zwaar. Sochtends brak
hem het zweet uit (combinatie van weinig slaap, wat alcoholische
versnaperingen en misschien iets verkeerds gegeten) eisten z'n tol.
Een moment in de bus lijkt het bijna mis te gaan maar gelukkig
gebeurd het niet. 2 dagen lang buikkramp maar na wat bier
gaat het gelukkig later weer een stuk beter. Die avond houden we het
rustig want de dag erop racen we in de vroege morgen met de scooter
naar Hoi an!

Hoi An
Daar zaten we mooi an!
Want je ben pas echt een man,
als je alle bieren van Vietnam kan!

Nha Trang
Vanuit Hoi An zijn we met een nachtbus, 15 uur en 2 uur slaap,
aangekomen in Nha Trang. Hoi An is de mooiste stad van Vietnam.
Het oude centrum ligt aan het water en in de bouwstijl zijn de Franse
invloeden zichtbaar. Tevens heeft Hoi An de beste Vietnamese keuken.
De eerste avond dat we er zijn gaan we met z'n 8'en uit eten.
Duur voor Vietnamese begrippen maar wel heel erg lekker!
De avond eindigt in de Why Not Bar.... Why not!?
Hoi An staat naast z'n eten bekend om z'n tailors. Dus de volgende
dag gaan we langs bij zo'n zaak, kiezen een mooi pak uit en laten
ons opmeten. In de avond komen we weer terug voor een eerste
pasronde en de volgende dagen nog een keer. Tussendoor hebben
we scooters gehuurd en scheuren we een beetje door de omgeving.
Savonds scooters geparkeerd en even lekker gegeten. Komen we terug,
scooters weg! Na even rondvragen blijkt dat ze weggesleept zijn en
ergens op de kade te zijn neergezet. Na het niet betalen van de boete
(even de domme toerist uitgehangen) zoeven we even later weer door
de stad. De laatste dag in Hoi An kunnen we onze pakken aan en
hoewel de postjassen ons goed staan,
'Mag ik dat zeggen... Ja dat mag ik zeggen',
staat dit ons volgens te verkoopsters in de winkel nog veel beter,
alleen jammer van die slippers eronder :)
De pakken zijn inmiddels op weg met de boot richting Nederland.

Nha Trang is de partyplek in Vietnam. Verder kan je er mooi duiken
en snorkelen alleen is dit nog niet de juiste tijd ervoor.
Helemaal gesloopt van de rit zijn we dus en savonds spreken we onze
vrienden uit Hoi An. Die avond zitten we aan de buckets, eentje heette
'The Zombie' en op t eind van de avond weten wij waarom. De volgende
dag moeten we even bijkomen van alles en gaan we ff lekker spelen
in de golven die hier gigantisch zijn. Savonds kijken we Ajax-Feyenoord
op onze telefoons aangezien er hier alleen Engels voetbal in de
sportbar wordt gekeken. De volgende dag nog even de stad verkent
en een bus geregeld naar Mui Ne. Als we nog ff een rondje doen rond
ons hotel om ff een voetbal te kopen, lopen we tegen 'The Duc' aan.
Mr. Duc is een Easyrider. We zouden eigenlijk zelf een tour doen vanuit
Mui Ne, maar omdat Duc het mooi kan vertellen, de prijs redelijk is en
het gewoon een mooi gassie is laten we ons overhalen om met hem de
tour te doen: 'why not man!?'
Dus bus weer geannuleerd en de volgende dag staan we half 9 klaar voor
een tour om nooit te vergeten!!

Easy Rider
Samen met Simon en Ve, een Engels/Duits stel en Duc zijn we een tour
van 4 dagen gaan doen naar de Central Highlands van Vietnam,
weg van de toeristische plekken! Wij zaten op een semi-automatische
motor, Simon op een motor en Ve achterop bij Duccie. De eerste dag was
een flinke dag, 200 km touren met af en toe een leuke tussenstop.
De wegen zijn soms niet zo goed en soms is t chaotisch op de weg maar
dat maakt het volgens de Duc alleen maar mooier. Zo komen we op het
einde op een rotonde aan met vrachtwagens die niet wijken, brommers
en scooters die alle kanten op willen en wij moeten Duc niet uit het oog
verliezen. Gelukkig is alles goed gegaan en hebben we na een mooie
lange dag wel een biertje verdiend. Eerst uiteten met Duc, dat betekent
local food'. Levende garnalen worden op de BBQ gegooid en we doen
ons te goed aan flink wat schelpdieren. Voor de prijs hoeven we het in
ieder geval niet te laten. Daarna karaoke, why not!?
Wij vinden daarna nog een best wel vette club in het stadje waar we zitten.
Op t podium staat een Vietnamees Michael Jackson moves te doen en na
afloop loopt ie als een koning de tent uit. Wat een gassie! Wij worden
uiteraard weer de gehele tijd door iedereen aangestaard en de meeste
beginnen in het Vietnamees tegen je aan te lullen, na een aantal keer ja
knikken, proosten ('Jooooh') en vriendelijk lachen heb je er vrienden voor
het leven bij.

De volgende dag zetten we koers naar een dorp van een bepaalde stam,
140 km maar gelukkig. Ook deze dag was weer fantastisch, touren door
de bergen, mooie natuur en een douche onder een schitterende waterval.
Verder weet Duc allerlei interessante stops waar we even kunnen kijken
hoe iets gemaakt wordt. Ook hebben we ergens een stop waar
schorpioenen en slangen waren. Even later stonden we met schorpioenen
op onze hand en een zware slang van 4 m in onze armen. 'Why not man?!'

Uiteindelijk komen we aan in het dorp en bij onze hut. We slapen in
dezelfde hut als de familie die daar woont. Na het lokale eten en een
borreltje met Duc kruipen we in onze klamboe en vallen we heerlijk in
slaap tussen de geluiden van kikkers en krekels. Om 05:30uur gaat
hier in het dorp voor iedereen de speaker aan waarna alle locals
verwacht worden ochtendgymnastiek te doen vervolgens volgt er een
bandje met allerlei propaganda sjizzle. smorgens was er de
mogelijkheid om op olifanten te rijden, maar na de blik van die zielige
olifanten besloten we dit toch maar niet te doen..

Dag 3 was ook weer een geslaagde dag. Veel gezien weer, zoals een
farm met zijde rupsen en de zijde fabriek. Bijenfarm, met heerlijke
honing. Verder nog Weasel koffie gedronken en gezien hoe het
gemaakt wordt. Wezels leven op een dieet van koffiebonen. Als ze
deze vervolgens uitkakken, blijkt de smaak van de bonen heel erg goed
te zijn. Dus daar wordt dan weer koffie van gemaakt. Het smaakte wat
apart, maar onze Engelse vriend vond het 'Amazing', maar er was dan
ook weinig wat hij niet 'amazing' vond...
Onderweg komen we nog een ongeluk tegen. Een scooter heeft zich vol
in de voorkant van een busje geboord. Dat geeft nog maar weer eens
aan hoe je moet opletten hier. Vroeger waren de regels trouwens zo dat
je als vrachtwagenchauffeur per jaar 2 dodelijke ongelukken mag
veroorzaken zonder dat je rijbewijs wordt ingenomen....
In Dalat gaan we na het eten naar een kroegje waar een artiest
fantastisch gitaar speelt. Als bijna iedereen weg is komt ie nog ff bij ons
wat requestnummers spelen en daarna keren we na een mooi avondje
terug naar het hotel.

De laatste dag van de tour gaan we richting Mui Ne. Wederom een
mooi daggie. Veel kuilen in de weg en soms harde wind. Frank moet
1 keer vol in de ankers, achterwiel breekt uit, vervolgens recht door een
kuil maar gelukkig gaat het goed. Savonds in Mui Ne gaan we nog 1
keer gezellig eten en op stap. In die paar dagen zijn we goede vrienden
geworden met Duc, onze Duccie! Die kleine Vietnamees met een beetje
ADHD, veel dezelfde grappen gevolgd door keihard, ietwat maniakale lach!
Als we zien dat hij op een matje moet slapen in een washok bieden we
aan dat ie in een van onze bedden mag slapen. De volgende dag gaat ie
vroeg weg, 6 uur rijden terug naar z'n vrouw en kind.

Mui Ne
In Mui Ne hebben we heerlijk niet zoveel gedaan. 2 dagen op heerlijke
strandbedjes van het naast gelegen superdeluxe resort naast ons hostel
aan het strand gelegen, why not man?!

Ho Chi Minh City / Saigon
Dit is onze laaste bestemming in Vietnam. Na een prima busrit
van Mui Ne naar Saigon komen we een uurtje of 7 aan in de stad.
Ons hotel ligt een paar minuten lopen van de bushalte dus al snel
zijn we ingechecked. Ajax moet tegen Vitesse en met een stream
op internet pakken we de wedstrijd even mee. Daarna eten en
genieten van het bruisende nachtleven. We zitten hier in het hart
van de backpackersgebied. Op straat zitten er overal jongeren
aan een biertje (30 cent) en lopen verkopers rond. Boeken,
sigaren, drugs, alles kan je kopen. Prostituees zijn hier ook
regelmatig te zien, je kijkt je ogen uit dus. Na een goede nacht
gaan we de 2e dag de stad verkennen. Overdag is het rond de
35 graden, dus alles rustig aan. De stad lijkt een beetje op Hanoi
maar dan met nog drukkere wegen. Savonds zitten we weer tussen
de backpackers en voor 6 biertjes betalen we 2 euro.
De laatste dag staat in het teken van het 'War Remembrance Museum'.
We hadden hierover al wat verhalen gehoord en waren dus op het
ergste voorbereid. Het museum bevat een hele collectie foto's over
de oorlog met de Amerikanen. Deze foto's waren geschoten door
fotografen die de oorlog niet hebben overleefd. Het is bizar om te zien
wat er allemaal gebeurd is daar. Zo zien we een foto van wat vrouwen
en kinderen met de tekst eronder: 'na het nemen van deze foto zijn
deze mensen door Amerikaanse soldaten doodgeschoten'.
Of een soldaat die een hoopje mens in z'n hand heeft...
De andere zaal toont de gevolgen van het gebruik van
gifgassen als 'agent orange'. Foto's van kale natuurgebieden, maar
vooral foto's van de slachtoffers van de 1e en volgende generaties
(de misvormde kinderen). Vandaag nog (een dag later) zagen we op
straat iemand met een hoofd die 2 tot 3 keer groter was dan normaal,
slachtoffer van de oorlog dus. Al met al was het behoorlijk indrukwekkend.
Die avond pakken we nog even een terrasje, cocktail in de
heerlijke avondwarmte.

Mekong Delta
Ons laatste deel van Vietnam is de tour door de Mekong delta
richting Cambodja. Sochtends 3 uur in de bus. Vervolgens stappen
we op een bootje en varen we via een floating market naar een
dorpje waar allemaal lekkernijen worden gemaakt. Daarna varen we
verder over de Mekong. Een brede rivier met donker bruin water.
Vervolgens 4 uur met de bus naar Vinh Long, alwaar we overnachten
op een floating hotel, samen met een Italiaanse gast. Na wat eten
en een potje pool gaan we naar bed, de volgende dag worden we
gewekt om 6 uur. Voordat we de grens overgaan, varen we eerst
langs een vissersdorp op water, met heel veel vis onder hun huis.
Vervolgens gaan we via een grensovergang langs het water en nog
4 uur varen naar Phnom Penh, Cambodja.

Neem het maar 'an' van Jing & Jan
Om nog een goed beeld te geven van onze reis door Vietnam hier
nog wat steekwoorden:
oorlogsverleden, scooters, volgeladen brommers, toeters,
oversteken, drukte, veel straatverkopers: 'sigaret, sunglasses, marihuana',
pagoda's, tempels, heerlijk eten, op straat eten, kleine stoelen, noodles,
goedkoop bier, easy riders, gekke buschauffeurs, schoenen uit,
highway Die, schitterende natuur, groene rijstvelden,
Duc: 'Why not man', 'Hola Chicka' & 'Ohw my Buddha'.

Nu liggen we even bij te komen in een hangmat van onze intervaltraining,
de zoveelste deze maand.

Groetjes Mr. One Dollar & Mr. Freerider

'Het is beter een mijl te reizen dan om duizend boeken te lezen.'
Chinees filosoof Confucius

Met bier in de hand, reizen wij door het land!

80 liter pils, 3 zakken goon,10 kilo noodles en 3 rollen wc papier verder, oftewel we zijn 3 weken verder!

8 dec zijn we vertrokken met het vliegtuig naar Moskou. Daar werden we opgewacht door Dimitriv, die ons naar het hotel bracht. Op de ringweg van Moskou is rechts inhalen, afsnijden of stoppen heel normaal dus het was een geinig ritje.
Hotel was simpel maar prima. Die avond eten vinden was lastig, aangezien het laat was en ons Russisch ophoudt bij 'da' en 'spasiba'. Dus chips en bier werd het alternatief. De volgende 3 dagen hebben we rondgestruind door het mooie centrum, het Kremlin en wat museums bezocht, waaronder een space museum met daarin de opgezette honden die ooit de ruimte in werden geschoten door de Russen. 'Savonds op zoek naar Irish pubs. Man. United - Man. City nog meegepakt. De Russen kunnen geen Engels, lijken erg nors maar kunnen best aardig zijn. De laatste dag moesten we om 20:00 klaar staan voor de transfer naar de Trans-Mongolië express die 21:30 zou vertrekken (1 keer in de week). Om 20:30 was er nog niemand, dus toch maar even bellen. Dimitriv met Russisch accent: 'It's gonna be oké, don't you worry about it, he will be there in 5 minutes'. Dit werden er nog eens 35...toen er een bezweten hard pratende rus binnen kwam rennen, begonnen we ons toch af te vragen of we de trein nog wel zouden gaan halen. Dimitriv had ons de eerste dag namelijk ongeveer 10 keer vertelt dat we moesten zorgen dat we optijd moesten klaar staan voor onze rit naar het station, want als we die zouden missen zou dat een heel gedoe met visums opleveren.
De man seinde dat we zo snel mogelijk z'n auto in moesten. Wat volgde was een dodemansrit door hartje Moskou. Rood was groen, links was rechts en een rem bestond niet meer! 21:20 stonden we voor het station waar hij ons eigenlijk wilde afzetten, maar we wisten totaal niet waar we heen moesten dus hij moest ons daarheen brengen. Waarschijnlijk hing z'n baan hier vanaf want we renden door het station heen, (onze tas met wieltjes heeft zich hier uitbetaald) hij rende langs alle securtiy checks dus dat deden wij ook maar en een paar minuten voor vertrek sprongen we de trein in....

Trans-Mongolië express - deel 1
In de trein aangekomen lopen we gelijk tegen een Australiër aan, Mark. We zouden met hem een coupe delen, maar aangezien de coupe ernaast leeg is, pakken wij deze.
We zitten in een coupe met aan beide zijden 2 bedden boven elkaar. Op de gang zit aan beide zijden een toilet die gesloten zijn tijdens de stops. Verder een kraantje met heet water en de kolenkachel waarmee de wagon wordt warmgestookt.
Onze manager van de wagon, genaamd Shang Sjing, laat gelijk z'n geheime drankhandel aan ons zien. Die avond zitten we met Mark aan de bier en goon (soort wijn) in ons hokje en uiteindelijk ook nog met een Japanner en gast uit Hong Kong tot diep in de nacht. De volgende dag worden we ijskoud wakker. Zal wel normaal zijn denken we. Later blijkt dat de kachel kapot is. De dagen in trein zijn opzich erg relaxed. Overdag beetje naar buiten turen, naar de dorpjes in de middle of nowhere en mooie natuur. Verder boeken lezen die we op de telefoon hebben gezet en om de zoveel tijd thee, koffie of noodles en natuurlijk kaarten. Buiten is de temperatuur -40, tussen de wagons waar je doorheen loop naar het restaurant ook, en in onze coupe bevriest de icetea die voor het raam staat...de trein stopt om de zoveel tijd en als je durf kan je eruit. Alleen geeft de trein geen signaal als ie wegrijdt en soms gaat ie eerder als gepland. Daarnaast is het ijskoud, dus we zijn niet veel eruit geweest. Douchen was ook geen optie en wassen ook niet echt, dus na 4 dagen was t genieten in de coupe;)
Verder op de gang zat trouwens nog een echte 'mongol'. Grote gast, niet te verstaan maar dat maakte hem niet uit want hij bleef maar lullen. In het restaurant kwam hij ff naast ons zitten met een groot glas wodka. vervolgens tikte hij het weg alsof het water was, prima kerel dus!
Tijdens de reis naar Mongolië passeren we 5 tijdzones. Maar de 1e drie dagen leven we nog volgens Moskou tijd en gaan we meestal een uur of 5 slapen. Dus na 3 dagen worden we wakker wanneer de zon alweer ondergaat. De laatste dag proberen we het ritme weer op te pakken, waardoor we uiteindelijk maar 3 uur hebben geslapen als we aankomen in Ulaanbatar, hoofdstad van Mongolie.

Mongolië
De eerste 2 dagen hebben we geregeld dat we in een Gertent mogen slapen. We gingen er eigenlijk vanuit dat dat iets van vroeger was, maar overal buiten de stad zie je die ronde tentjes. 100 meter voor het hotel krijgen we een lekke band. Dus we moesten eruit om de vrouw uit te leggen hoe dat allemaal werkt met 40 graden onder nul. Binnen enkele seconden is je neushaar bevroren en even later is het niet te houden. Maas met z'n lange tenen kan het na 10 minuten niet meer aan en gaat in de auto zitten. Uiteindelijk komen we toch aan. I.v.m. de kou wil de hotelleiding niet dat we in de tent slapen en dus belanden we in het hotel ernaast. Prima, want we willen heel graag douchen. Maar... het water is natuurlijk ijskoud. Uiteindelijk toch maar een koude douche genomen. Die 2 dagen hebben we beetje rondgelopen rond het hotel, met 2 honden van het hotel die meelopen en waarschuwen voor wolven die we later ook tegenkomen. Het landschap is er echt heel mooi, alleen erg koud. Verder hebben we nog een beeld van Chinggis Kahn bezocht, 40 meter hoog met uitkijkpunt, ook heel mooi. Het eten was er trouwens ook dik voor mekaar, 3 keer een flinke maaltijd op een dag met veel vlees. Dat was wel ff nodig na die treinreis.
De volgende 2 dagen in de hoofdstad kunnen we kort over zijn. De stad is smerig, veel smog, weinig te zien en gevaarlijk met verkeer. Zebrapaden en stoplichten doen ze niet aan. We waren blij dat we weg konden.

Trans-Mongolië express - deel 2
Het tweede deel van treinreis was een stuk beter geregeld. Binnen was het zelfs heet, trein was netjes en uitzicht interessanter. We komen na anderhalve dag aan in Beijing. Samen met Mark gaan we een hostel zoeken. Hij heeft al iets geboekt en wij hebben een goeie op t oog daar vlakbij. Dus met de taxi erheen, prijs afgesproken vooraf en toch afgezet :), maar uiteindelijk met wat hulp van iemand op straat ons hostel gevonden. Vervolgens tas neergegooid op bed en even lekker een biertje drinken in onze bar. Uiteindelijk hele avond gezeten met 2 Amerikanen en Mark. Ook gelijk een tour naar de Chinese muur geregeld voor de volgende dag. Dat was een goeie keus want we hadden schitterend weer. Koud maar geen wind. Die muur is heel mooi om op te lopen, schitterend uitzicht. Geinig is dat naast de muur heel veel kraampjes staan met allerlei spullen voor toeristen en zelfs een Subway (de broodjeszaak). Nog mooier was de terugweg van de muur. Heen gingen we met een stoeltjeslift. Terug met een rodelbaan!
De dagen in Beijing waren behoorlijk volgepland. Van de verboden stad, het plein van de hemelse vrede, heel wat tempels, parken en het olympisch park uiteraard. Overal heb je het idee dat er in Chinees restaurant is vanwege de Chinese tekens en overal staan kraampjes met raar eten. Zoiezo is het eten erg lekker alleen het bestellen vrij moeilijk omdat niemand Engels spreekt. Ondertussen weten we wel een beetje hoe het werk en zijn we één met de chop-sticks. Veel Aziaten vinden die 2 Hollandse postbodes erg interessant en willen graag met je op de foto.
Met een paar gasten uit Dubai en Canada nog wezen stappen met Kerst en uiteindelijk weer op de trein naar Shanghai. Super stad Beijing!

Shanghai
5 uur met een soort TGV was goed te doen. In Shanghai hadden we een hostel op t oog alleen klopte de locatie niet die was aangegeven op de kaart. Tot nu toe verliep alles eigenlijk te 'makkelijk', metrostations, hostels, restaurants, en tempels liepen we zo tegenaan dus dat moest een keer verkeerd gaan.
Dus na een tijdje zoeken toch even vragen. Een Chinese gast wist het niet helemaal, ging toen even zoeken op internet, daarna bellen met het hostel en bood toen aan om ons erheen te brengen. Ze zijn hier echt heel behulpzaam. Met een paar termen als 'Holland' ,'Robben' ,'Amsterdam', 'weed' reden we een 10 minuten tot het hostel. Hij hoefde er niets voor te hebben, zo kwam het toch nog goed. Ze zijn hier echt heel behulpzaam, kunnen we in Nederland wel wat van leren. Het hostel waar we zitten is erg goed. Gister hebben we de stad bekeken en wilden we naar het uitkijkpunt op het hoogste gebouw van de stad op de 100e verdieping. Maar naast de regen was het ook mistig dus er was niets te zien. Op de terugweg stappen we de metro in met onze postjassen en stond er een Nederlandse gast. Die bleek ook in ons hostel te zitten. Even later zagen we ook nog een stel die we al in Moskou tegenkwamen en in Ulaanbatar bij de receptie. Dus zaten we al snel mooi an. Alleen hadden we het plan om verder te gaan naar Hong Kong. Dus vliegtuig geregeld en daarna gekeken voor hostels. Blijkt alles vol te zitten of rete duur te zijn i.v.m. oud en nieuw. We hebben geen zin om 4 dagen 100 euro per nacht te betalen dus volgende ochtend vroeg ons ticket geannuleerd en nu gaan we waarschijnlijk de 31e heen. Tevens hebben we onze hulplijn Nico ingezet, de gast uit Hong Kong van de trein. Die is het nu aan het uitzoeken voor ons!

Mooi, dit is voorlopig ons verhaal.
'Het gaat hier prima Frans'

Groetjes van ons

'Wie een vreemde taal een beetje beheerst heeft er meer plezier aan, dan wie haar goed spreekt. Het plezier is aan de half-kundigen'
Nietzsche